Archives

Categories

Brave

โดยรวมแล้วไม่ต่างจากความเป็นหนังครอบครัวที่ให้ความบันเทิงได้ทุกวัยของทุกคนในครอบครัว แต่เพราะปะยี่ห้อดีสนีย์ และ เป็นอนิเมชั่นที่บวกด้วยเรื่องราวของชาวไอริส เจื่อเซลติก โดยส่วนตัวแล้วเลยค่อนข้างหวังมากๆ ทั้งในเรื่องราวเนื้่อหา ไปจนถึงเพลงประกอบ อย่างที่เกริ่นตัวหนังถ้าพูดกันตามจริงแล้วก็ไม่ด้อยกว่าเรื่องที่ผ่านมา ทุกอย่างเป็นไปมาตรฐานของดิสนีย์ที่พึ่งมี ความสัมพันธ์ของครอบครัว การเรียนรู้ที่จะทำอย่างไร เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้น เราจะแก้ไขปัญหาไปด้วยกันอย่างไร เราจะเรียนรู้ซึ่งกันและกันอย่างไร ถ้าเราไม่ถอยกันคนล่ะก้าว อาจจะมีจุดบอดในการเล่าเรื่องราวที่เนิบช้าในบางช่วง ตัวละครที่เข้ามาเพื่อส่งมุขจิกกัด ของคนในปัจจุบันที่ชีวิตต้องฟังคำตอบจากจากเครื่องตอบรับอัตโนมัติ ที่แม้จะดูไม่เข้าที่เข้าทาง แต่ก็เป็นช่วงเวลาที่ขโมยซีนความโดดเด่น และ ความจำที่มีต่อตัวเรื่องนี้ไปได้เลย ดูดีไหม ชมจบแล้วเข้าใจเลยว่า ภาพยนต์เรื่องไหนคู่ควรแก่การเป็นภาพยนต์เนื่องในโอกาศวันแม่ปีนี้

StepUp Revolutions

ตั้งแต่ดูมา (คือ ภาค 3 และ ภาคนี้) ส่วนตัวแล้วจะชอบภาคนี้มากที่ เพราะว่าเนื้อหานั้นพยายาม เน้นหนาๆว่า “พยายาม” ที่จะไม่ให้เนื้อหานั้นดูเบาโหว่ง จนเหมือนเทพนิยายที่เน้นการเต้นอย่างเดียว แม้ว่าจะคงโครงสร้างหลักอย่างดอกฟ้า กับ หมาวัดก็ตาม แต่อย่างน้อยก็ดีขึ้นที่พยายามพูดถึงภูมิหลัง สภาพแว้ดล้อม สิ่งรอบข้างที่ตัวเอกทั้งสองเติบโตมา แม้กระทั่งฉากหัก(สาเหตุของการผิดใจตามแนวทาง)หลังที่ทะลุไปถึงหัวใจ ก็ดูดีมีความคิดที่แตกแขนงออกไปมากจากเดิม ไม่ใช่เอาแต่เต้นเพียงอย่างเดียว (จริงๆจะจับสลับขั้วกันบ้างก็ได้อย่าง Streey Dance01 ที่พระเอกเป็นนักบัลเล่ต์ นางเอกเป้นสตรีทแดนซ์ แล้วก็ไม่มีเรื่องของชนชั้นเข้ามาเกี่ยวข้อง เพราะเป็นวัยรุ่นที่มุ่งมั่นหางานในระดับของชนชั้นกลางปกติ) ส่วนแฟลชม็อบนั้นก็ดูดีอย่างที่ทีมงานนั้นเน้นปล่อยออกมา แต่ที่ผมชอบมากที่สุด คือ ในการเต้นที่สภาเมือง และ พิพิธภัณฑ์ โดยในที่สภาเมืองนั้นด้วยขนาดที่ใหญ่ของฉาก แต่มีการกระจายจุดเต้น และ ถ่ายจับจังหวะภาพออกมาดีทั้งในส่วนของบันไดเลือน และพื้นที่ห้องโถง ส่วนในของพิพิทธภัณฑ์นั้นก็สวยงามและกลมกลืนไปงานศิลป์ในฉาก Read more ›

Hope Springs

ยอมรับว่าด้วยหน้าหนังที่มีดารานำขนาดนี้อาจจะไม่ได้ดึงดูดผู้ชมสักเท่าใดนัก ถึงแม้ว่าจะได้ดารามากฝีมืออย่าง Meryl Streep และ Tommy Lee Jones ที่เป็นตัวขับเคลื่อนเรื่องราวของปัญหาชีวิตของคนรุ่นใหญ่ ที่มี Steve Carell ที่มาในบทรับเชิญเล็กๆในฐานะของ จิตแพทย์ที่ให้คำปรึกษาปัญหาชีวิตคู่ ที่งานนี้ต้องยอมรับว่า Meryl Streep นั้นเอาอยู่ สามารถรับบทตัวละครของ Kay ในเรื่องได้อย่างยอดเยี่ยมผ่านทางการแสดงออกทางสายตา ทั้งในอารมณืที่อ้อน มีความสุข หรือ เย็นชากับสิ่งที่เกิดขึ้น จนสามารถสัมผัสได้อย่างเต็มที่ จนเป็นแกนกลางที่ขับเคลื่อนให้เรื่องราวนั้นดำเนินไปอย่างน่าสนใจ แม้ว่าอาจจะมีบางมุข บางตอนที่อาจจะดูละเลยเกินจริงไปบ้างก็ตาม บางครั้งคำอวยพรที่ว่ากันว่า “รักกันจนชั่วฟ้าดินสลาย” หรือ “ถือไม้เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชร” มันจะมีความหมายอะไร ถ้าอายุของความสัมพันธ์สวนทางกับการพูดคุย เข้าใจ เพราะ ในหลายช่วงตอนของหนังนั้น ตัวละครก็ได้บอกออกมาแล้วว่าสิ่งที่พยายามทำอยู่ก็คือ Read more ›

What to Expect When You’re Expecting

เปรียบเปรยง่ายๆว่า คือ New Year’s Eve หรือ Valentine’s Day ก็ได้ เพราะประกอบด้วยเรื่องราวย่อยๆ ของคนหลายๆคน หลายๆคู่ ในเรื่องของการตั้งท้อง ที่มีทั้ง พึ่งประสงค์ ไม่พึ่งประสงค์ ความพร้อมในการรับมือ ในการเตรียมตัวเป็น คุณพ่อ คุณแม่ มือใหม่ทั้งหลาย หรือ ปัญหาเรื่องเเล็กๆน้อยๆ ที่สามารถขยายเป้นปัญหาของคู่รักได้ตลอดเวลา พ่วงด้วยจิกกัดเล็กๆ พองามกับบรรดา เรียลลิตี้ทั้งหลาย ด้วยอารม์หนังแบบนี้ผมรับได้ เพราะ จำนวนของประชากรดลกที่เพิ่มขึ้นทุกวัน จนวันหนึ่งๆนั้นน่าจะมีอยู่หลายคน หลายครอบครัวอยู่ ก้น่าจะเป้นไปได้ที่จะมาขมวดรวมกันได้ ยกเว้นตอนจบในางคู่ที่ดูจะเป้นแนว “โลกสวย” มากไปแค่นั้นเองครับ

To Rome with Love

มิใช่สานุศิษย์ของ Woody Allen ก็พอดูได้แบบไม่ต้องปีนบันไดคิดมากกัน ทั้งเรื่องจิกกัดของบรรดาสื่อ ความรักที่มืดมนจนบังตาทำให้เข้วจากคำว่าเหตุผล ความคิด หรือ บรรดาน้ำเน่าต่างๆที่มีอยู่ในละครที่เห็นจนชินตา แต่เมื่อมาเผชิญกับตนเอง แต่ไม่สามารถแยกแยะให้ออกว่าเป็นบุญ หรือ บาป เพราะความอยากที่มีอยู่อาจจะมากจนเกินที่จะคิดค้าน ยังไม่รวมถึงสังคมที่ดูดีแต่เปลือกนอก แท้จริงแล้วข้างในก็ล้มเหลว (จากงานเลี้ยงที่เป็นบุลคลสำคัญในวงการรู้จักกับตัวละครหนึ่งทั้งงาน และแทบจะทุกคนนั้นแต่งงานแล้ว) แต่อย่างน้อยก็ยังมีตัวละครหนึ่งที่อาจจะไม่ได้มีหน้าตาเด่นดังในสังคม ทำอาชีพสากลที่โดนคนทั่วไป รังเกียจ แต่เขารู้จักความรักของครอบครัว และปฏิเสธในสิ่งที่เขาบอกว่า ”พอแล้ว” สำหรับการได้ลองและเรียนรู้ ( จริงๆ คิดว่าลุง Woody แกก็คงแดกดันเรื่องของทั้งตัวคนทำ และ นำเสนอภาพลักษ์ หรือ การขายที่แปลกๆ ที่จะได้เป็นที่จดจำ และ เป้นกระแสในปัจจุบัน ) เมื่อได้ทำ และ Read more ›

IceAge 4 Continental Drift

ส่วนตัวอาจจะเป็นเพราะมีตัวละครมากขึ้น เลยไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิด กับ มุขตัวละครเดิมๆ อีกทั้งภาคนี้ก็เป้นภาคที่สีแล้ว หากยังไม่สามารถที่จะแสวงหาอะไรใหม่ๆมาเล่นได้ คงต้องพับกระดานจบโครงการเป็นแน่แท้ ยอมรับว่าแม้ว่าเนื้อเรื่อง โดยเรื่องราวจะยังเป็นประเด็นของครอบครัว การเรียนรู้เช่นเดิม (แน่นอนว่าคงไม่เอาปัญหาบ้านเมืองมาใส่ให้เด็กดูแน่นอน) เมื่อดูการ์ตูนสำหรับเด็กก็อย่าใส่ความคิด หรือ คำถามแบบผู้ใหญ่ แล้วเราอาจจะพบความสนุก กลับเข้ามาในใจเราอีกครั้ง ดูเป็นเพื่อนลูก หรือ ดูเพื่อผ่อนคลาย

Magic Mike

ดูจบอย่างแรกที่รู้สึก คือ การเสียดายความสามารถ ฝีไม้ลายมือของนักแสดงอย่าง Matt Bomer หรือ Joe Manganiello โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Matt Bomer ถ้าใครเคยได้ดูซีรีย์อย่าง White Collar ที่ Matt Bomer เล่นในบท Neal Caffrey นั้นจะเห็นความสามารถในการแสดงที่จะทำให้ตัวละครของเขานั้นมีเสน่ห์ และ เป็นที่ชื่นชมของบรรดาสาวๆ ซึ่งกับบทบาทใน Magic Mike นั้นเป็นเหมือนแค่หนึ่งในตัวประกอบที่เอาใครมาหุ่นดีมาเล่นก็ได้ หนังวนเวียนอยู่กับตัวละครหลักๆเพียง Magic Mike (Channing Tatum) เจ้าของบาร์ Dallas (Matthew McConaughey) สาวที่ Mike สนใจ Read more ›

Abraham Lincoln: Vampire Hunter

ส่วนตัวยอมรับว่าจำได้เพียงแค่เศษเสียวของความยิ่งใหญ่ของประธานนาธิบดี Lincoln ของสหรัฐอเมริกากับภารกิจที่ยิ่งใหญ่ การยกเลิกทาส ซึ่งเป็นสาเหตุของการจบชีวิตของท่านอีกเช่นกันสำหรับเรื่องนี้ แต่ท่าเกิดที่ไหน สมรสกับใคร มีลูกกี่คนอันนี้ พื้นเพก่อนท่านมาเป้นประธานาธิบดีนั้นไม่ทราบเลย ยอมรับเลยว่าไม่ได้ทำการบ้าน หนังจับอัตตชีวิตของท่านมาแต่งเติมด้วย แวร์ไพต์ที่ให้อารมณ์ของความเป็นแอ็คชั่นอย่างเต็มที่(แต่คนละประเด็นกับการเป็นหนังที่ดีหรือไม่น่ะครับ) หนังนั้นค่อนข้างเดินเรื่องไวใยช่วง 15 นาทีแรก (เพราะฉะนั้นคุณๆไม่ควรเข้ามาสายน่ะครับ) หนังปูเรื่องที่ทำให้เราเข้าใจว่าอะไรที่เป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้เขารักความยุติธรรม แสะยกเลิกการค้าทาส จนไปถึงสาเหตุของการจองล้างจองผลาญกับแวร์ไพต์ โดยช่วงจังหวะสุดท้ายของเหตุการณ์นั้นก็มาบรรจบกับเหตุการณ์สำคัญในช่วงท้ายของชีวิต หากข้อเสียที่มองเห็นเด่นชัด คือ ความสมจริงของการจัดการแต่งหน้าในวัยที่ตัวละครเติบโตไปตามกาลเวลา บางตัวละครนั้นก็สมวัย แต่เมื่อมามองกับตัวละครที่อยู่ในวัยระนาบเดียวกันเลยเหมือนเห็นภาพที่ผิดสเกลสัดส่วน หรือ จุดเล็กๆน้อยๆ ที่มีกระจายอยู่ทั้วไปในเรื่อง ดังตัวอย่างหมวกของ Lincoln ที่ไม่แน่ใจว่าเป็นหมวก หรือ เกราะจึงสามารถรับน้ำหนักได้มากมายขนาดนั้น ที่คนดูข้างๆถึงกับบ่นออกมาดังๆเลยทีเดียว ไปจนถึงการเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่เหมือน วิ่งไปเล่าไปจนอัดเข้ามาแบบไม่หยุดยั้งจนดู ไม่ต่อเนื่องในช่วงของจังหวะอารมณ์ ความเป็นเหตุเป็นผลในเหตุการณ์ ข้อดีที่เด่นชัด คือ Read more ›